Już tylko z tego jasno wynika, że architekt Cancellerii był doskonale obeznany tak z teorią, jak i praktyką Albertiego, a także był zdolny do znaczącego rozwinięcia kunsztu architektonicznego.
Elewacje dziedzińca są pod pewnymi względami nawet bliższe Palazzo Rucellai, gdyż wywodzą się bezpośrednio z elewacji typu Koloseum z kolumnami w niższych kondygnacjach i pilastrami na górnym piętrze. Dwie niższe kondygnacje mają stosunkowo szerokie arkady kolumnowe, przypominające te ze Spedale degli Innocenti, ale górne piętro stanowi wariant tego samego poziomu fasady głównej, z pojedynczymi pilastrami zamiast ich par i rytmem przęseł AAA. To jednak w niższych kondygnacjach odnajdujemy ważną różnicę w ujęciu kątów dziedzińca. Ujęcie to różni się zarówno od tego w Palazzo Medici, jak i od tego w Palazzo Venezia. Jak we wcześniejszych rozwiązaniach, arkady są oparte na pojedynczych kolumnach, ale problem kątów jest rozwiązany przez zastosowanie filara w kształcie litery L, jak w Palazzo Venezia.