W 1869 roku urlopowany z wojska w stopniu podporucznika zdał maturę. W szeregi armii powrócił jeszcze raz na krótko w latach 1870/71 w czasie wojny francusko-pruskiej. Otrzymał Krzyż Żelazny. Następnie podróżował. W 1875 roku obronił doktorat z prawa. Bywał gościem w domu kanclerza Ottona von Bismarcka. Był przyjacielem jego syna HerbertaVgl. zur Familie Eulenburg-Hertefeld Theodor Fontane, Wanderungen durch die Mark Brandenburg, Band 3, München ³1987, S. 293–300..
Kariera polityczna W 1877 roku rozpoczął pracę w pruskiej służbie dyplomatycznej. W latach 1881–1888 był sekretarzem poselstwa Królestwa Prus w Monachium, a od 1888 przebywał na dworze Wielkie Księstwo OldenburgaGeheimes Staatsarchiv Preußischer Kulturbesitz, III. Hauptabteilung Ministerium der auswärtigen Angelegenheiten, I Nr. 3675 und Nr. 3676., W 1890 roku pracował w Stuttgarcie, a w latach 1891–1894 ponownie w Monachium. Od 1894 roku był ambasadorem w Wiedniu. Swoją pracę w dyplomacji zakończył w 1903 roku. Mimo stosunkowo niskiej pozycji w strukturze administracyjnej dyplomacji Królestwa Prus, pełnił ważną rolę w życiu publicznym i politycznym swego czasu.