W 1848 roku został Inspektorem II Inspekcji Armii. W 1854 roku otrzymał od swojego brata, Fryderyka Wilhelma IV, tytuł generała zbrojmistrza polnego (niem. General-Feldzeugmeister) oraz stanowisko naczelnego dowódcy pruskiej artylerii. W 1861 roku 12. Pułk Grenadierów otrzymał jego imię. W trakcie wojny duńskiej 1864 roku dowodził artylerią oblegającą Dybbøl. Po zakończeniu wojny został szefem 3. Brygady Artylerii, przewodniczącym Generalnego Komitetu Artylerii oraz gubernatorem Moguncji.
Uczestniczył w walkach wojny prusko-austriackiej w tym w bitwie pod Sadową. Wraz z zakończeniem wojny zwolniony ze stanowiska gubernatora Moguncji. Aktywny udział brał również w wojnie z Francją. Jego szlak bojowy obejmował między innymi bitwy pod Gravelotte, Beaumont oraz w Sedanem. Do swojej śmierci w 1883 roku pozostawał szefem artylerii Armii Pruskiej.
Życie Prywatne Fryderyk Karol był trzecim synem Fryderyka Wilhelma III, króla Prus i jego żony królowej Luizy. Był bratem Fryderyka Wilhelma, przyszłego króla Prus, Wilhelma I, króla Prus i cesarza Niemiec oraz rosyjskiej carycy Aleksandry.