Produkcję Ch-28 rozpoczęto w 1971 roku. Pomimo pierwotnych planów nie została zintegrowana z systemem uzbrojenia samolotu Jak-28. Była przenoszona przez samoloty Su-24 (wyposażony w aparaturę Filin), Su-7B, Su-17 i Tu-22M (razem z zasobnikiem Mietieł). Ch-28 została wycofana (lata 90 XX w.) z uzbrojenia lotnictwa rosyjskiego. Zastąpiła ją rakieta Raduga Ch-58.
Poza ZSRR Ch-28 był eksportowany do Iraku i Wietnamu, a prawdopodobnie także do Syrii, Jemenu, Libii i Peru. Ch-28 został użyty bojowo przez lotnictwo irackie podczas wojny iracko-irańskiej. Efektów ataków na radiolokatory irańskich baterii rakiet MIM-23 Hawk nie ujawniono, do czasu pisania artykułu źródłowego.
Dane taktyczno-techniczne Masa: 720 kg Masa głowicy bojowej: 160 kg Długość: 5,97 m Średnica kadłuba: 0,43 m Rozpiętość: 1,93 m Prędkość: 3500 km/h Zasięg: ok. 120 km
Bibliografia
Kategoria:Pociski przeciwradarowe Kategoria:Broń rakietowa Kategoria:Radziecka broń lotnicza