Anarchiści przygotowywali również zamach na gen. Franco. Miał on zostać zabity na drodze do jego letniej rezydencji w San Sebastian. DI dzięki pomocy działaczy ETA podłożyła tam ładunki wybuchowe o dużej mocy. Jednak dyktator nie pojawił się w rezydencji w oczekiwanym czasie. Anarchiści nie chcąc, aby ładunki zraniły przypadkową osobę, detonowali je mimo to. Eksplozja wybiła szyby w rezydencji dyktatora, nikogo nie raniąc. Policja nie odkryła, kto stał za tym zamachem i odpowiedzialność zrzucono na ETA.
W tym samym czasie, kiedy eksplodowała bomba w San Sebastian, inne ładunki zniszczyły biura rządowych gazet w Madrycie (Ya oraz Pueblo) i Barcelonie (La Vanguardia oraz ABC). Atak nastąpił także w Rzymie, gdzie papież przygotowywał się do rady ekumenicznej. Hiszpańskiej policji dość szybko udało się dotrzeć do wykonawców części z tych zamachów.
Aby zapobiec skazaniu na śmierć anarchisty Jorge Cunnil Vallsa, włoscy działacze Międzynarodowej Federacji Młodzieży Wolnościowej 28 września 1962 roku porywają w Mediolanie hiszpańskiego wicekonsula Isu Elíasa. Zostaje on zwolniony po kilku dniach, a anarchiści wydają oświadczenie, w którym domagają się wolności dla Vallsa. Dzięki nagłośnieniu sprawy wyrok śmierci zostaje zamieniony na 30 lat więzieniaS.Christie, My granny made me an anarchist, Hastings 2002, s.