Karl Amadeus Hartmann (ur. 2 sierpnia 1905 w Monachium, zm. 5 grudnia 1963 tamże) – niemiecki kompozytor.
Życiorys Kształcił się w męskim seminarium nauczycielskim, a następnie w latach 1924–1929 w Królewskiej Akademii Muzycznej w Monachium. Od 1942 pobierał nauki u Antona Weberna w Wiedniu.
Między 1933 a 1945 rozpowszechnianie jego dzieł było w Niemczech zabronione. W 1945 założył organizację Musica Viva, którą kierował aż do śmierci; wystawiał tu zabronione przez narodowych socjalistów utwory i stworzył forum dla młodych kompozytorów.
Twórczość Najbardziej znanym utworem Hartmanna jest opera Simplicius Simplicissimus (1935, premiera sceniczna w 1949, nowa wersja 1957). Opera wystawiona została dopiero w 1948, gdyż była zakazana w III Rzeszy. Kompozytor korzystał z wielu gatunków muzycznych; należały do nich marsze, tańce, chorały, piosenki ulicznych śpiewaków, cytował w operze dzieła Johanna Sebastiana Bacha, Igora Strawinskiego i Siergieja Prokofjewa. Cytaty z muzyki żydowskiej podkreślały solidaryzowanie się kompozytora z wyklętą przez narodowy socjalizm sztuką.