Souchon, vol. 1, s. 46–47.. Ostatecznie, zarówno Poncello Orsini, jak i Angelo Acciaioli musieli uznać, że nie zdołają uzyskać wymaganej większości. W tej sytuacji w dniu 2 listopada jednogłośny wybór elektorów padł na kandydata kompromisowego, Pietro Tomacellego, którego zaproponował Francesco Carbone. Młody, niemający jeszcze 40 lat Tomacelli zaakceptował wybór, przyjmując imię Bonifacy IX. 9 listopada przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa Palestriny Francesco Moricottiego i został uroczyście koronowany przez kardynała Tommaso Orsiniego na schodach bazyliki watykańskiejPanvinio, s. 262; Eubel, s. 25..
Bonifacy IX, wbrew nadziejom, nie doprowadził do zakończenia schizmy, która trwała jeszcze prawie trzy dekady, zdołał jednak poprawić wizerunek papiestwa, nadwerężony przez swojego poprzednikaDopierała, s. 257–259..
Przypisy
Bibliografia Conclave, quo Bonifacius IX. papa creatus est Konrad Eubel, Hierarchia Catholica, vol. I, Padwa 1913-1960 Martin Souchon: Die Papstwahlen in der Zeit des grossen Schismas, Vol. 1-2, Verlag von Benno Goeritz, 1898-1899 Kazimierz Dopierała, Księga papieży, Poznań 1996 O. Panvinio, J. Strada, Epitome pontificum Romanorum a s.