Odmianą tej metody jest łowienie kogutem, gdzie wędkarz ma na celu jak najsilniejsze uderzenie o dno przynętą. W taki sposób łowi się np. sandacze i okonie. Jest to jednak skuteczne dla wszystkich rodzajów drapieżników występujących w polskich wodach. Wędzisko do tej metody spinningowania powinno charakteryzować się czułą szczytówką i giętkością w fazie holu.
Istnieje wiele metod spinningowania, dobrych dla specyficznego rodzaju przynęt, typu łowiska, gatunku ryb itd. Do technik spinningowych zaliczane jest często także nie tylko typowe łowienie zestawem spinningowym z kołowrotkiem o szpuli stałej, ale również łowienie wędką muchową na streamer prowadzony krótkimi skokami albo dryfujący wachlarzem na napiętej lince.
Odmiany spinningu Ze względu na ciężar przynęty wyodrębnia się cztery odmiany spinningu. Idą za tym wszelako różnice w sprzęcie i technice, a także w zakresie stosowania: Ciężki (ang. heavy): przynęta o masie zwykle 30–70 g (powyżej tego jest to już tzw. łowienie pilkerowe, morskie), wędzisko 2,4–3 m o akcji średniej lub miękkiej, kołowrotek solidnej konstrukcji, na szpuli gruba, wytrzymała żyłka lub plecionka.