-ωτις -ōtis ‘-uchy’, od ους ous, ωτος ōtos ‘ucho’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Canis cerdo (= Canis zerda ). Alopex: gr. αλωπηξ alōpēx, αλωπεκος alōpekos ‘lis’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Canis lagopus . Cynalopex: gr. κυναλωπηξ kunalōpēx „pies-lis”, od κυων kuōn, κυνος kunos „pies”; αλωπηξ alōpēx, αλωπεκος alōpekos „lis”. Gatunek typowy: Smith wymienił kilka gatunków – Canis chrysurus (= Canis bengalensis ), Canis kokree (= Canis bengalensis ), Canis corsac , Canis pallidus , Cynalopex insectivorus (= Canis bengalensis ) i Cynalopex turcicus (= Canis corsac ) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Cynalopex insectivorus (= Canis bengalensis ). Leucocyon: gr. λευκος leukos ‘biały’; κυων kuōn, κυνος kunos ‘pies’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Canis lagopus . Mamvulpesus: modyfikacja zaproponowana przez meksykańskiego przyrodnika Alfonso Luisa Herrerę w 1899 roku, polegająca na dodaniu do nazwy rodzaju przedrostka „Mam” (od Mammalia). Xenalopex: gr. ξενος xenos ‘obcy, dziwny’;