Charlotta Augusta zmarła 6 listopada 1817 roku w połogu po tym, jak 5 listopada urodziła martwego syna. Została pochowana w kaplicy św. Jerzego w Windsorze razem ze swoim synem. Jej śmierć spowodowała żałobę narodową na taką samą skalę, jak śmierć księżnej Diany w 1997 roku. Król Jerzy III – dziadek Charlotty – oprócz niej nie miał innych ślubnych wnuków, mimo że spłodził piętnaścioro dzieci. Dla ratowania dynastii postanowiono ożenić Edwarda Augusta, księcia Kentu (stryja Charlotty) z Wiktorią z Saksonii-Koburga-Saalfeld (parze urodziła się potem jedyna córka – przyszła królowa Wiktoria).
Mąż Charlotty, Leopold, został w 1831 królem Belgów. Ożenił się ponownie z Ludwiką Marią Orleańską i swoją jedyną córkę nazwał na cześć pierwszej żony – Maria Charlotta. Maria Charlotta została cesarzową Meksyku.