Misja nie zakończyła się sukcesem i już w latach 1789 i 1790 brał czynny udział w wojnie przeciw Szwecji, gdzie oprócz kilku zwycięskich bitew w 1790 doznał porażki, a jego flotę rozgromili Szwedzi w zatoce pod Wyborgiem zdobywając 46 galer. W wyniku tej klęski opuścił służbę rosyjską.
Król odznaczył go 10 czerwca 1774 Orderem św. Stanisława a już 17 czerwca tegoż roku Orderem Orła Białego, był wtedy pułkownikiem regimentu niemieckiego korony francuskiej. Oprócz polskich najwyższych odznaczeń posiadał ordery europejskie: Order Złotego Runa, Order św. Januarego, Order św. Andrzeja i Order św. Ducha.
Ostatnie lata życia spędził we wsi Tynna na Podolu. Tam zmarł w 1808 i tam został pochowany.
W literaturze Występuje w Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza jako książę Denassów.
Przypisy
Bibliografia
Нассау-Зиген (Nassau-Siegen) ros.
Linki zewnętrzne Lucjan Rydel, Awanturnik XVIII wieku. Książę "Denassów". Szkic historyczno-obyczajowy
Kategoria:Admirałowie Imperium Rosyjskiego Karol Kategoria:Francuscy wojskowi Kategoria:Grandowie Hiszpanii Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polscy indygeni pochodzenia niemieckiego Kategoria:Urodzeni w 1745 Kategoria:Zmarli w 1808