Hipopotam (Hippopotamus) – rodzaj ssaków parzystokopytnych z podrodziny Hippopotaminae w obrębie z rodziny hipopotamowatych (Hippopotamidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje jeden współcześnie występujący gatunek występujący w Afryce.
Morfologia Długość ciała 290–355 cm, ogona 40–56 cm, wysokość w kłębie 150–165 cm; masa ciała 1000–4500 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 10 wydaniu Systema Naturae, publikacji swojego autorstwa poświęconej klasyfikacji zwierząt, roślin i minerałów. Linneusz wymienił dwa gatunki – Hippopotamus amphibius i Hippopotamus terrestris – z których gatunkiem typowym jest (Linneuszowska tautonimia) Hippopotamus amphibius .
Etymologia Hippopotamus (Hippopothamus, Hippotamus, Hyppopotamus): ippopotamos ‘hipopotam’, od ἱππος hippos ‘koń’; ποταμος potamos ‘rzeka’. Tetraprotodon (Tetraproctodon): gr. τετρα- tetra- ‘czworo-’, od τεσσαρες tessares ‘cztery’; πρωτο- prōto- ‘pierwszy’; οδους odous, οδων odōn ‘ząb’.