Ekspedycja do Quebecu Wkrótce po utworzeniu Armii Kontynentalnej w czerwcu 1775 roku generał major Philip Schuyler, dowódca północnego okręgu, stworzył plan inwazji na Kanadę. Atak miałby się odbyć z Fortu St. Johns położonego nad jeziorem Champlain, następnie wojska miały się przemieścić w dół rzeki Richelieu do Montrealu. Celem ataku było pozbawienie lojalistów ważnych baz, z których mogli przeprowadzać łatwe ataki na Nowy Jork. Głównodowodzącym armii inwazyjnej został generał Richard Montgomery.
Arnold zaproponował, żeby siły zostały rozłożone na dwa równoległe ataki. Drugi, w porozumieniu z armią Schuylera, zostałby przeprowadzony wzdłuż rzeki Kennebec w Maine, a następnie w dół rzeki Chaudière do Quebec. Arnold sądził, że wraz z zajęciem Montrealu i Quebecu francuskojęzyczni koloniści z Kanady przyłączą się do rewolucji wymierzonej w Brytyjczyków. Generał Waszyngton i Kongres Kontynentalny zaaprobowali plan i upoważnili pułkownika Benedicta Arnolda do poprowadzenia ataku na Quebec.