W tych samych latach był uznany za najlepszego lekkoatletę świata przez pismo Track & Field News.
W 1977 zwyciężył na 400 i na 800 m w Pucharze Świata w Düsseldorfie. 21 sierpnia 1977 w Sofii poprawił swój rekord świata na 800 m wynikiem 1.43,44 s. W 1979 zdobył na tych dystansach dwa srebrne medale podczas igrzysk panamerykańskich w San Juan, a dodatkowo brązowy medal w sztafecie 4 × 400 m. Na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie wystąpił tylko na 400 m. Zajął w finale 4. miejsce. Na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach doznał kontuzji stopy w eliminacjach biegu na 800 m i nie wystąpił w półfinale. W 1984 podczas Zawodów Przyjaźni w Moskwie (będących alternatywą dla igrzysk olimpijskich w Los Angeles) ogłoszono go zwycięzcą biegu na 800 m razem z Ryszardem Ostrowskim.
Jego bratankiem jest Osmany Juantorena, siatkarz drużyny Lube Banca Marche Macerata.
Po zakończeniu kariery sportowej został działaczem sportowym. Był wiceministrem sportu Kuby.
Przypisy
Bibliografia
Juantorena na stronie IAAF jako działacz