Dorota Podlodowska herbu Janina z Przytyka (ur. zapewne ok. 1550–1555, zm. pod koniec 1599 lub na początku 1600) – stolnikówna sandomierska, córka szlachcica Stanisława Lupy Podlodowskiego – marszałka dworu biskupa Samuela Maciejowskiego, żona polskiego poety renesansowego Jana Kochanowskiego.
Jej matką była Elżbieta z Biejkowskich Podlodowska. Miała dwie starsze siostry, Urszulę i ElżbietęWedług PSB druga z sióstr miała na imię Anna., oraz trzech braci: Grzegorza – starostę radomskiego, Jakuba – podkomorzego królewskiego (zabitego w Turcji w 1583) i Jana.
Datę jej ślubu z Janem Kochanowskim szacuje się na lata 1569–1577, chociaż najbardziej prawdopodobny wydaje się początek roku 1575. Miała z nim siedmioro dzieci: Urszulę, zmarłą w dzieciństwie (ok. 1579), której Jan poświęcił Treny, Hannę (Annę), zmarłą w dzieciństwie, Ewę (ur. 1575, zm. przed 1631), żonę Filipa Owadowskiego od 1585 r., matkę Zuzanny Wołuckiej (fundatorki Kaplicy Owadowskich w kościele w Zwoleniu) i Katarzyny, żony Jana Stadnickiego, Poliksenę (ur. 1576), żonę Łukasza Łędzkiego z Lędu (zm. 1629), dworzanina królewskiego, matkę Jana (1600–1653), Elżbietę (Halszkę), żonę Mikołaja Borkowskiego, a następnie Stanisława Witowskiego (zm. 1637), kasztelana brzezińskiego, Krystynę, żonę Wojciecha Michowskiego, matkę Jana, Jana (ur. po 22 sierpnia 1584, zm.