1 Pułk Strzelców Konnych – oddział jazdy Armii Księstwa Warszawskiego.
Historia pułku Wywodził się z konnych oddziałów powstańców województwa łęczyckiego, mazowieckiego i rawskiego tworzących w 1806 pułk kawalerii narodowej płk. Jana Michała Dąbrowskiego. W pierwszym okresie istnienia związany z Legią Wielkopolską gen. Dąbrowskiego, mimo że formowany na obszarze działania Legii ks. Poniatowskiego. Nazwa pułku przyjęta została w czerwcu 1807. Zamiennie nazywany był również z francuska pułkiem szaserów. W 1807 brał udział w działaniach na Pomorzu. W marcu 1807 biwakował w warunkach polowych pod Gdańskiem. W 1808 stacjonował w Piasecznie. W 1809 roku po zakończeniu wojny z Austrią pułk stacjonował w Staszowie, Szydłowie i Bogorii. 14 listopada 1809 r oku stan pułku wynosił 937 żołnierzy. Od końca 1809 roku do kwietnia 1811 roku pułk stacjonował w Staszowie, Klimontowie, Szydłowie, Oleśnicy i Rytwianach. Pułk wziął udział w inwazji Napoleona na Rosję w 1812 roku. W lutym 1813 wszedł w skład Dywizji Kawalerii Antoniego Pawła Sułkowskiego.