Adygejczycy, nazwa własna Adyge – naród, zamieszkujący przeważnie Adygeę, posługujący się językiem adygejskim. W 1959 roku liczba Adygejczyków wynosiła około 80 tysięcy osób, w 1994 roku – 128 500.

Przodkowie Adygejczyków byli autochtonicznymi mieszkańcami północno-zachodnich obszarów Kaukazu. Na ich rozwój narodowy wpływały ludy, które podczas wędrówek przechodziły lub osiedlały się na ich terytoriach: Scytowie, Sarmaci, Alanowie i in. W XIII–XIV wieku część plemion adygejskich – kabardyńskie – oddzieliła się od głównego trzonu, by się przenieść nad rzekę Terek. Zachodni Adygejczycy – Czerkiesi – zasiedlali natomiast wybrzeże Morza Czarnego i obszary na południe od Kubania. Na przełomie XVIII–XIX wieku zachodni Adygejczycy objęli swoimi wpływami drobne plemiona Szapsugów, Abchazów, Natuchajów, Temirgojów itd.