Miasto było wówczas jednym z największych ośrodków przemysłowych w Rosji.
Podstawą wytwórczości przemysłu białostockiego nadal było sukno, jednak rozwijały się również inne gałęzie przemysłu. Przemysł skórzany zaczął rozwijać się w latach 80. XIX wieku, kiedy powstały pierwsze dwie niewielkie fabryki garbarsko-rymarskie. Na początku wieku XX Białystok stał się centrum przemysłu skórzanego całej guberni grodzieńskiej, w której istniało 200 fabryk tej gałęzi (6000 robotników). Miasto było także ośrodkiem zbytu surowych skór, importowanych z głębi Rosji, Niemiec, Francji i Ameryki oraz rynkiem zbytu towaru wyprodukowanego. W roku 1912 miesięczny obrót białostockiego rynku skórzanego sięgał 750 tysięcy rubli.
W Białymstoku istniała również fabryka wyrobów tytoniowych Janowskiego, która była jedną z największych placówek przemysłu tabacznego w guberni, a konkurować z nią mogła jedynie fabryka Szereszewskiego w Grodnie. Fabryka Janowskiego produkowała papierosy, cygara, tytoń do palenia i tabakę do zażywania, zatrudniając ok. 500 robotników (po roku 1901).