Wiele zespołów zaczęło grać w tym czasie na pozór różną muzykę, jednak jest ona zawsze zakorzeniona w oryginalnym emo – styl Waszyngton DC, Dischord.
Zauważalne cechy emo to: występujące w jednym utworze, często chaotyczne, przejścia od muzyki głośnej i szybkiej do delikatnej, spokojnej, dynamizm, przerwy melodyczne, szaleńcze/szorstkie krzyki i wrzaski, wściekłe/abstrakcyjne/introspektywne teksty.
Pierwsze utwory emo nie było dostępne w telewizji, radiu i większości dużych sklepów muzycznych. Wydawano je głównie na płytach winylowych i sprzedawano w niezależnych sklepach z płytami i podczas koncertów.
Screamo jest terminem powstałym później, opisującym powstałe w latach 90. zespoły emo, w których zaczęto grać głośniej, szybciej, bardziej chaotycznie. Screamo wyróżniało się stałymi krzykami i szybkimi, harmonicznymi gitarami. Orchid jest uważany za szczytowe osiągnięcie tego nurtu.