Mniejsze znaczenie miały uzupełniające linię bojową słabsze okręty, z główną artylerią 24-funtową: cztery holenderskie okręty liniowe 50/56 działowe i duża fregata 44-działowa „Mars” (przebudowana z liniowca) oraz dwa brytyjskie okręty 50-działoweWaga salwy burtowej holenderskich okrętów 50/56-działowych wynosiła ok. 213,5 kg, a brytyjskich 5-działowych 188 kg (wraz z karonadami - 237 kg). .. Poza linią bojową operowały mniejsze jednostki. W eskadrze holenderskiej były to trzy fregaty, dwie korwety, cztery brygi i jeden bryg-awizo. Okręty brytyjskie wyposażano także w krótkolufowe karonady, które strzelały ciężkimi pociskami i powodowały szczególnie duże zniszczenia w walce toczonej na niewielką odległość. Ich wpływ na zwycięstwo jednak jest przeceniany w popularnej literaturze (stanowiły one ok. 7,5% dział, a część miała wagomiar tylko 18 funtów).
Do brytyjskiej niewoli dostał się wraz ze swym okrętem flagowym admirał floty holenderskiej de Winter. Duncan potraktował jeńca z respektem i pozwolił mu nawet zachować broń osobistą. Wiceadmirał de Winter został później w 1798 roku, z uwagi na swoją silną pozycję, uniewinniony od porażki przez sąd wojenny. Za sprawą de Wintera, winą obarczono i usunięto z marynarki kadm.