Życiorys thumb|Komunikat Biura Kryminalnego Komendy Głównej Milicji Obywatelskiej o poszukiwaniu Zdzisława Najmrodzkiego (14 lutego 1985) Syn Sabiny i Władysława Najmrodzkich, miał trzech braci, pochodził z Czermna. Uzyskał wykształcenie zasadnicze zawodowe w zawodzie mechanika samochodowego. W wieku 19 lat został powołany do odbycia dwuletniej zasadniczej służby wojskowej, podczas której wyróżniał się sprawnością fizyczną. Otrzymał propozycję wstąpienia do wojsk specjalnych, jednak nie chciał zostać zawodowym żołnierzem. Marzył bowiem o karierze kierowcy rajdowego. Jesienią 1975 r. rozpoczął pracę w warsztacie samochodowym w Gliwicach. W 1977 r. ożenił się i zamieszkał z żoną w tym mieście.
Pierwszy raz na karę pozbawienia wolności (bez zawieszenia jej wykonania) został skazany w wieku 22 lat, za pobicie (jak się miało okazać – milicjanta) w barze pod Żyrardowem. Wyrok 1,5 roku więzienia odbywał w Gliwicach, gdzie w więziennym warsztacie pracował w wyuczonym zawodzie mechanika samochodowego. Pierwszy raz uciekł, gdy po kilku tygodniach odsiadki przewożono go z innym więźniem pociągiem do Warszawy na proces jednego z aresztantów. Po paru godzinach podróży w wesołym towarzystwie Najmrodzkiego dwaj konwojenci zdjęli więźniom kajdanki, a po wypiciu kilku piw – kupionych za pieniądze Najmrodzkiego w kolejowym „Warsie” – zasnęli.