Ogólna sytuacja na froncie była jednak dramatyczna, więc po krótkim pobycie w Toruniu Mielżyński wraz z 600-osobowym oddziałem podążył do Wielkopolski, gdzie organizowała się nowa dywizja J.H. Dąbrowskiego (według stanu na dzień 1 września 1809 11 pułk piechoty S. Mielżyńskiego liczył zaledwie 17 oficerów i 645 szeregowców). Nie dość, że Mielżyński nie poniósł konsekwencji samowolnego opuszczenia Gdańska, to jego odwaga i talent wojskowy zostały dostrzeżone przez przełożonych. Za udział w kampanii 1809 został awansowany na stopień generała brygady (20 marca 1810).
W kampanii napoleońskiej 1812 – pułk brygady Michała Gedeona Radziwiła wchodzący w skład I Korpusu marsz. Ludwika Davouta, a następnie X Korpusu marsz. Stefana Macdonalda.
Żołnierze pułku Pułkiem dowodzili: Stanisław Kostka Mielżyński (24 listopada 1806), Aleksander Chlebowski (10 czerwca 1810).
Bitwy i potyczki Tczew (23 lutego 1807) Gdańsk, Friedland (14 czerwca 1807) Pomorze, Tylża , Gdańsk (7 lutego, 27 kwietnia i 29 sierpnia 1813)