thumb|left|Tonący „Szent István” thumb|left|Tonący „Szent István” Okręt większość służby spędził w porcie w Pula. Został trafiony przez dwie torpedy wystrzelone z wyrzutni Drzewieckiego włoskiego kutra torpedowego MAS-15 10 czerwca 1918, w czasie rejsu na Morzu Adriatyckim (w czasie nieudanej próby przerwania blokady Cieśniny Otranto). Szybko przewrócił się na burtę i zatonął z powodu błędów w projekcie pancerników: małej wyporności i wysokiego środka ciężkości, który był spowodowany znaczną wagą 12 dział kalibru 305 mm. Jedynie 89 marynarzy utonęło, częściowo z tego powodu, że każdy marynarz w Austro-Węgierskiej Marynarce Wojennej musiał umieć pływać zanim mógł być wyznaczony do służby frontowej.

„Szent István” jest pierwszym dużym okrętem wojennym (i jednym z trzech pancerników), których zatopienie zostało sfilmowane (dwa pozostałe to HMS „Barham” i USS „Arizona”). Film z zatopienia okrętu był używany do zdobywania pieniędzy na Czerwony Krzyż.

Opancerzenie Boczny, barbety, wieże, stanowisko dowodzenia – 275 mm Pokładowy – 35 mm