Dorobek Pracując na Politechnice Warszawskiej wykonał m.in. pomiar sieci grawimetrycznej Polski, dowiązał polską stację badawczą na Antarktydzie z punktem Warszawa-Politechnika w ramach Międzynarodowego Roku Geofizycznego 1957/1958. Zajmował się pracami z zakresu metod obserwacji i wyrównania podstawowych osnów geodezyjnych. W latach 1948–1949 współuczestniczył w ustaleniu liczby baz i punktów Laplace’a, przewodniczył zespołom powoływanym do opracowania modernizacji sieci astronomiczno-geodezyjnej oraz sieci niwelacji precyzyjnej. Opracowywał instrukcje techniczne w geodezji (1947–1980). Był promotorem 18 prac doktorskich i opiekunem 12 prac habilitacyjnych, opiniował również wnioski o nadanie tytułów naukowych profesora. Współautor wystawy "Lwowska szkoła geodezyjna" (listopad 1991) przygotowanej m.in. przez Zespół Historii Geodezji PAN.
Był m.in. autorem podręczników z geodezji i miernictwa. Opublikował: "Miernictwo" (Genewa, 1943) "Podręcznik miernictwa" cz. I (1950), cz. II (1951) "Geodezja" cz. I–II (1951), cz. III–IV (1952) "Geodezja dla techników" (1953) "Geodezja dynamiczna" t. I (1953), t. II (1955) "Niwelacja precyzyjna" (współautor, 1969) "Rapport sur les travaux geodesiques executes en Pologne de 1963 a 1967". Geodezja i Kartografia z. 1 t.