W październiku 1945 przyjechał do Łodzi, gdzie objął kierownictwo II Kliniki Chirurgicznej Uniwersytetu Łódzkiego (później Akademii Medycznej w Łodzi). Równocześnie został powołany na stanowisko dyrektora tamtejszego Szpitala Polskiego Czerwonego Krzyża. 1 maja 1946 roku został mianowany profesorem zwyczajnym. We wrześniu 1954 został przeniesiony do Warszawy na stanowisko kierownika II Zakładu Chirurgii Ogólnej Instytutu Doskonalenia i Specjalizacji Kadr Lekarskich. Jednocześnie został mianowany ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala Miejskiego nr 6 w Warszawie. Przeszedł na emeryturę w 1960.

Z racji swych szerokich zainteresowań należał do pionierów organizacji krwiodawstwa oraz stał się prekursorem transfuzji krwi w Polsce. W 1935 skonstruował przyrząd to tego zabiegu. Był pomysłodawcą nowej metody leczenia przepukliny pachwinowej. Wykonał pierwsze w Polsce cewnikowanie serca pomiędzy 19 a 30 listopada 1948 w Szpitalu im. S. Sterlinga w Łodzi.thumb|Grób Jerzego Rutkowskiego na cmentarzu Powązkowskim w WarszawieOd 1917 był mężem Stanisławy Jadwigi z Dąbrowskich (1895–1979), z którą miał córkę Irenę po mężu Rudowską-Jakubowicz (1919–1991), dra hab., dermatologa, i syna Jerzego (1920–2012), specjalistę w dziedzinie termodynamiki, prof. dr hab. inż.