W latach 1914–1916 był także członkiem TKNDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906–1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, Podkarpacka BC – wersja elektroniczna. W latach 1911–1918 uczył także w Szkole Mechaniczno-Technicznej H. Wawelberga i S. Rotwanda,
Od 1915 był współorganizatorem Politechniki Warszawskiej, na której od 1916 wykładał – wytrzymałość tworzyw na wydziałach: Inżynierii Budowlanej oraz Budowy Maszyn i Elektrotechniki, a także matematykę na Wydziale Architektury 1 kwietnia 1919 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, 1 maja 1920 profesora zwyczajnego mechaniki technicznej na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. Jako profesor Politechniki zorganizował międzywydziałowe Laboratorium Wytrzymałości Tworzyw. Oprócz badań nad wytrzymałością materiałów budowlanych i drogowych, zajmowało się ono również normalizacją polskich cementów oraz zastosowaniem technologii betonu do nawierzchni drogowych. Przeszedł w stan spoczynku 26 września 1933. W latach 1936–1939 wykładał na Wydziale Budowy Okrętów i Konstrukcji Stalowych w Państwowej Szkole Technicznej w Warszawie. Publikował artykuły fachowe m.in. w Przeglądzie Technicznym, Mechaniku, Inżynierze Kolejowym i Cemencie.