Od szczytu odchodzą dwie boczne granie: Jagnięca Grań (Hrebeň Jahnencov) odgałęzia się od głównego wierzchołka w kierunku północno-zachodnim i oddziela Dolinę Kołową od Doliny Skoruszowej; najbliższymi obiektami w niej są Wyżni Jagnięcy Przechód i Wielka Jagnięca Baszta, Kozia Grań (Kozí hrebeň) odgałęzia się od niższego wierzchołka w kierunku południowo-wschodnim, a jej najwyższym wierzchołkiem jest Kozia Turnia. Tutaj najbliższymi obiektami są Zadnia Jagnięca Szczerbina i Zadnie Jagnięce Kopki. Grań ta rozdziela Dolinę Białych Stawów od Doliny Jagnięcej.
Ewenementem w skali tatrzańskiej jest fakt, że wszystkie granie Jagnięcego Szczytu mają własne nazwy.
Północna ściana Jagnięcego Szczytu opada do Jagnięcego Kotła w Dolinie Skoruszowej i ma ok. 350 m wysokości. Ograniczają ją dwa żleby spadające z Pośredniego Jagnięcego Przechodu w Jagnięcej Grani i z Wyżniej Białej Przełączki w Koperszadzkiej Grani. W prawej stronie tej ściany wyróżnia się wyraźny filar, w dolnej części podcięty ścianą czołową. W górze ściany znajduje się płytki Klimkowy Żleb. Do Doliny Białych Stawów opadają z Jagnięcego Szczytu dwie ściany: łagodniejsza północno-wschodnia i bardziej stroma wschodnia. Są one od siebie oddzielone dużym filarem, zbiegającym niżej niż obie ściany. Ściana północno-wschodnia ma ok.