Wojna o dominację między nimi trwała w latach 1929–1931. Z upływem czasu, gdy śmierć zbierała żniwo po obu stronach konfliktu, Lucky Luciano zauważył, że przeciągająca się wojna nie służy mafijnym interesom, postanowił nawiązać kontakty z młodymi gangsterami pracującymi dla Masserii i Maranzano, którzy po cichu nie zgadzali się na ich sposób prowadzenia interesów. Razem z kilkoma wspólnikami m.in. Meyerem Lansky’m i Bugsy Siegelem Luciano postanowił uderzyć na Joe Masserię (dla którego notabene pracował – uważał, że lepiej uderzyć na wspólnika niż na wroga). Wyrok na Giuseppe „Joe Boss” Masserii wykonano 15 kwietnia 1931. Po tym zabójstwie Salvatore Maranzano ogłosił się „Bossem nad bossami”, jednak nie cieszył się zbyt długo z tytułu – zginął zastrzelony w swoim nowojorskim biurze 10 września 1931 roku. Śmierć obu bossów zakończyła wojnę Castellammarese, stara sycylijska mafia musiała ustąpić miejsca, nowej amerykańskiej mafii (syndykat wieloetnicznych gangów z dominacją Włochów i Żydów), co było efektem działań dwóch czołowych gangsterów tamtych czasów – Lucky Luciano i Meyera Lansky’ego.