thumb|Własnoręcznie wypełniony przez Jana Kozielewskiego formularz z datą urodzenia oraz imieniem brata Mariana Kozielewskiego z archiwum we Lwowie Marian Stefan Kozielewski, ps. „Bratkowski”, „Ciszewski”, „Leon”, „Pilecki”, „Skiba” (ur. 6 września 1897 w Łodzi, zm. 8 lipca 1964 w Waszyngtonie) – polski oficer, policjant i działacz niepodległościowy.

Żołnierz Legionów Polskich, członek Polskiej Organizacji Wojskowej, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, czterokrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych, podinspektor Policji Państwowej w II Rzeczypospolitej. Weteran I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej, kampanii wrześniowej, w tym obrony Warszawy, oraz powstania warszawskiego, w 1940 więzień KL Auschwitz.

W latach 1919–1926 organizator struktur i jednostek Policji Państwowej m.in. w Kozienicach, Włoszczowie, Opatowie i Będzinie, komendant powiatowy P.P. w Nowogródku i Będzinie, komendant wojewódzki P.P. we Lwowie, a w latach 1934–1939 Komendant Policji Państwowej miasta stołecznego Warszawy. Następnie inspektor i komendant warszawskiej Policji Polskiej Generalnego Gubernatorstwa oraz komendant, w randze podpułkownika, Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa w strukturach Polskiego Państwa Podziemnego.