thumb|right|250px|Podstawa czaszki, widok z góry. Topografia lewej zatoki jamistej (zaznaczona na czerwono) Zatoka jamista () – w anatomii człowieka parzysta zatoka opony twardej mózgowia, należąca do grupy dolnej (przednio-dolnej) zatok, będąca najszerszą z zatok tej grupy. Leży po obu stronach siodła tureckiego. Jest obszerną jamą poprzedzielaną beleczkami łącznotkankowymi wysłanymi śródbłonkiem. Na przekroju ma wygląd gąbczasty. Wytworzyła się ze zlania żył, których ściany uległy częściowemu zanikowi, pozostawiając jedynie wspomniane beleczki.
Ma kształt trójkąta, w którym można wyróżnić trzy ściany. Ściana górna utworzona jest przez przeponę siodła, wypustkę opony twardej. Rozpostarta jest pomiędzy wyrostkami pochyłymi przednimi i tylnymi. Przechodzi przez nią tętnica szyjna wewnętrzna. Ściana przyśrodkowa w części górnej graniczy z przysadką mózgową. Część dolna przylega do bocznej powierzchni trzonu kości klinowej. Ściana boczna pokryta jest oponą twardą. W części tylnej przylega do niej kieszonka opony twardej, w której znajduje się zwój trójdzielny nerwu trójdzielnego. Część przednia przylega do płata skroniowego.