Diarmuid Ua Duibhne ("Diarmuid ze znamieniem miłości") – w mitologii celtyckiej syn (wychowanek) Aengusa i Caer.
Jego ojcem był bóg śmierci Donn, który oddał chłopca w dzieciństwie bogu Aengusowi na wychowanie. Diarmuid został feniańskim wojownikiem. Pewnej nocy w trakcie polowania Diarmuid i jego trzej towarzysze znaleźli schronienie w leśnej chatce. Przyjęła ich tam piękna dziewczyna, która zdecydowała się spać wyłącznie z Diarmuidem. Przedstawiła się jako Młodość, a znamię, którym go naznaczyła, spowodowało, że każda kobieta, która nań spojrzy, od razu się w nim zakocha. Stało się to za sprawą boga Aengusa. W rezultacie zdesperowane, zakochane kobiety były przyczyną wielu kłopotów w życiu celtyckiego bohatera. Najbardziej zawzięta w swoich poczynaniach była córka najwyższego króla Cormaka Mac Arta, Gráinne. Dziewczyna miała zostać żoną feniańskiego wodza Fionna mac Cumhaila, ale pożądała tylko Diarmuida i w końcu przekonała go, aby z nią uciekł. Wojownicy feniańscy ścigali ich przez szesnaście lat i dopiero w wyniku interwencji króla oraz boga Aengusa zgodzili się, lecz niechętnie do zaprzestania pościgu. Wydawało się, że Diarmuid i Gráinne zaznają szczęścia w życiu, jednak Diarmuid nie mógł uciec przed swoim przeznaczeniem.