thumb|240px|Grób Bogusława Kożusznika na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Bogusław Kożusznik (ur. 29 stycznia 1910 w Suchej Dolnej, zm. 9 lipca 1996 w Warszawie) – polski lekarz, profesor medycyny, działacz polityczny i społeczny.
Życiorys Urodzony na Zaolziu, ukończył medycynę w Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Karola w Pradze. W 1935 uzyskał stopień doktora, a w 1965 tytuł profesora.
Do 1939 pracował w szpitalu górniczym w Petrzkowicach (dzielnica Ostrawy). Następnie pełnił funkcje dyrektora szpitala zakaźnego w Karwinie. Po włączeniu Zaolzia do Polski występował w obronie lekarzy narodowości czeskiej urodzonych na tych ziemiach, którym nakazano je opuścić w ciągu 48 godzin.
Podczas II wojny światowej był ochotnikiem w Wojsku Polskim. Po klęsce kampanii wrześniowej przez Litwę, Łotwę, Szwecję, Norwegię i Anglię dotarł do Francji, gdzie w Wojsku Polskim pełnił funkcję lekarza poborowego. Następnie razem z Wojskiem Polskim przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie współtworzył rządową administrację polską na uchodźstwie (był m.in. naczelnikiem wydziału zdrowia w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej oraz lekarzem naczelnym Polskiej Marynarki Handlowej z siedzibą w Londynie). W 1945 wrócił do Polski i włączył się w tworzenie struktur służby zdrowia (zwłaszcza inspekcji sanitarnej).