Dilara Bikecz, Diljara Bikecz (zm. 1760 w Bakczysaraju) – żona chana krymskiego Krym Gireja (władał w 1758-1764), którą Adam Mickiewicz i Aleksander Puszkin utożsamiali w swych wierszach z uprowadzoną w jasyr polską szlachcianką Marią Potocką.

Życiorys Dilara Bikecz była ulubioną żoną chana Kyryma, po śmierci której chan wybudował zachowane do dziś w Bakczysaraju mauzoleum Dilary, a także ufundował marmurową fontannę mającą symbolizować jego smutek. Wkrótce potem zrzekł się tronu i pogrążył w kontemplacjach. Istnieją dwie teorie na temat pochodzenia Dilary Bikecz. Na podstawie miejscowych podań Mickiewicz w swym sonecie krymskim Grób Potockiej i Puszkin w wierszu Fontanna Bakczysaraju uznali, że Dilara była polską szlachcianką, porwaną przez Tatarów i wcieloną do haremu, gdzie zdobyła miłość chanaS. Orgelbrand, Encyklopedia powszechna, t. 2 (Ap. – Bąk.), Warszawa 1860, s. 714–715.. Rosyjski autor Murawiew-Apostoł w 1823 podważał tę legendę, twierdząc, że magnacki ród Potocki miał zbyt duże siły, by w połowie XVIII wieku, osłabieni już Tatarzy mogli porwać ich córkę, a nawet gdyby, to zachowałyby się o tym wzmianki historyczne. Tak więc uznał on, że Dilara była Gruzinką.