Konrad von Wallenrode prowadził także ożywioną działalność gospodarczą i kolonizacyjną w Prusach. Przypisuje mu się szereg nadań ziemskich dla kolonizatorów i zbudowanie dwóch zamków na pograniczu prusko-litewskim: Gotterswerder i Metenburg. Z inicjatywy wielkiego mistrza utworzono w 1393 nową komturię z siedzibą w Rynie. Jej pierwszym zwierzchnikiem był Friedrich von Wallenrode, brat Konrada, wcześniej wójt tczewski, a później także komtur (wielki marszałek) Gniewu, Brodnicy i wreszcie Królewca, poległy pod Grunwaldem w 1410. Krewnym mistrza był także Johannes von Wallenrode, w latach 1393–1416 arcybiskup metropolita ryski.
Źródła współczesne są przychylne Konradowi von Wallenrodemu, choć jednocześnie zarzucają mu dumę, porywczość oraz skłonność do okrucieństwa, wynikającą być może z jego twardej polityki podatkowej, obłożenia duchowieństwa podatkami i ingerencją w ich prawa.
W kulturze W świadomości Polaków Konrad von Wallenrode istnieje przede wszystkim jako bohater powieści poetyckiej Adama Mickiewicza Konrad Wallenrod.