Teksty podpisywano wspólnie, nie ujawniając nazwisk autorów, nawet, jeśli były one dziełem tylko jednego członka formacji. Podobnie – publiczne występy firmowała grupa. Widzowie nie znali nawet imion występujących lublinian, którzy tak na scenie, jak w życiu prywatnym posługiwali się pseudonimami, tworząc swoistą komunę artystyczną.
W roku 1976 ekipa kontestowała otwarcie zmiany w Konstytucji PRL, co przy dotychczasowej opinii „specjalistów od skandali” przyczyniło się do przejścia Ogrodu w Ogród-2, który mniej skandalizującym nie był, za to działalność poszerzył o akcje plastyczne, organizowane w terenie (tą drogą poszła po latach formacja Double Travel) i dokumentowane fotograficznie. W ugrzecznionym i posłusznym władzy lubelskim środowisku literackim nazywano grupę „faszyzującymi (sic!) kamikadze”. Lublinianie występowali w Białymstoku, Krakowie, Warszawie, Łodzi i swoim własnym mieście, współpracowali z teatrami: A. T. Provisirium i A. T. Grupa Chwilowa (głównie z jej pieśniarzem, Bolesławem Wesołowskim), łódzkim bardem Lucjanem Wesołowskim i śpiewającą aktorką z Koszalina, Elżbietą Okupską, uczestniczyli w zbiorowych imprezach typu WAKS-u 76 czy Metafory 77 (ogólnopolski plener surrealistów). Swoją poezję określali mianem socsurrealizmu (termin G.