Hugh de Audley (ur. 1289, zm. 10 listopada 1347) – młodszy syn sir Hugh de Audley of Stratton Audley i Isolt Mortimer, córki Edmunda Mortimera of Wigmore. Jego rodzina pochodziła z Oxfordshire i wiernie służyła Koronie.
Hugh pojawia się po raz pierwszy jako świeżo pasowany rycerz na dworze króla Edwarda II w listopadzie 1311 r. Szybko stał się ważną figurą na dworze. 28 kwietnia 1317 r. umocniła się ona, kiedy w Windsorze poślubił krewniaczkę króla, Margaret de Clare (1293 - kwiecień 1342), córkę Gilberta de Clare, 7. hrabiego Hertford i Joanny z Akki, córki króla Edwarda I, ojca Edwarda II. Margaret była wdową po straconym faworycie królewskim, Piersie Gavestonie, i dziedziczką 1/3 rozległych włości de Clare'ów.
Pomiędzy 1316 a 1319 r. Audley był jednym z niewielu dworzan, którzy cieszyli się łaskami Edwarda II. Miał jednak mniejsze wpływy niż inni królewscy ulubieńcy - Roger Damory i Hugon Despenser Młodszy. W 1317 r. po raz pierwszy zasiadł w Parlamencie. W 1318 r. opozycja królewskiego kuzyna, hrabiego Lancaster, zmuszał Audleya do usunięcia się z dworu. Audley wstąpił do armii królewskiej i we wrześniu 1319 r. brał udział w oblężeniu zamku Berwick.