Madonna Łokietkowa (lub Pani Wiślicka, Matka Boża Uśmiechnięta) – otoczona kultem wczesnogotycka płaskorzeźba Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus na rękach. Znajduje się na ołtarzu bazyliki Narodzenia NMP w Wiślicy.
thumb|left|Madonna Łokietkowa|180px
Tradycja mówi o sprowadzeniu płaskorzeźby z Węgier przez Andrzeja Świerada. Miało to mieć miejsce w I poł. XI w. Jednakże badania naukowe zaprzeczają temu, określając czas powstania Madonny na koniec XIII w.
Według tradycji przed rzeźbą modlił się o zjednoczenie kraju Władysław Łokietek. Pobożny książę spędzał przed posągiem całe godziny pogrążony w modlitwie. Zwracał się przy tym do Madonny jako Matki (Okaż się Matką), prosząc o pomoc dla narodu. Pewnego dnia wyczerpany książę zasnął w kościele, a wtedy, we śnie przemówiła do niego Maryja: Władysławie, wstań, idź, a zwyciężysz. Od tego czasu wiślicka Madonna nazywana jest Łokietkową.
Przed posągiem modliła się królowa Jadwiga z królem Jagiełłą. Do figury Madonny pielgrzymowały pokolenia wiślickich parafian oraz rzesze pielgrzymów, zostawiając liczne wota.