Świerczewskiego.
Część zjednoczenia i część PKP (1952–1991) mały|Naprawa silników elektrycznych w halach zakładu (lata 70.) Projekt mińskich zakładów został opracowany w 1951 przez Warszawskie Biuro Projektów Budownictwa Przemysłowego. Zastosowano w nim po raz pierwszy łupinowe przekrycia konoidalne, miały one rozpiętość 25 metrów. Autorami architektury byli Zbigniew Ihnatowicz, Jerzy Romański i Witold Sielicki, zaś za konstrukcję byli odpowiedzialni W. Zaleski i S. Walczyna. Na początku 1953 rozpoczęto budowę zakładów o nazwie PKP – Zakłady Naprawcze Taboru Elektrycznego Mińsk Mazowiecki w budowie. 22 lipca 1954, mimo trwających dalej prac, do hali naprawczej wjechał pierwszy elektryczny zespół trakcyjny. W tym samym roku ukończono budowę pierwszych trzech hal, nazwę przedsiębiorstwa zmieniono na Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego w Mińsku Mazowieckim, a jego pierwszym dyrektorem został Julian Grodzicki. Zakłady od początku działalności były samodzielnym przedsiębiorstwem na pełnym rozrachunku gospodarczym, ale podlegały powołanej w 1950 Dyrekcji Zakładów Produkcyjnych (późniejsze Zjednoczenie Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego).