W tym samym roku wybudowano budynek administracyjny, budynek socjalny i portiernię, a następnie także lakiernię, hydrofornię, warsztat obróbki plastycznej, stację prób, nasycalnię, akumulatornię, magazyn odpadów i garaż spalinowozów.
W 1962 w ZNTK rozpoczęto wdrażanie norm technicznie uzasadnionych oraz dwuetapowy program techniczno-organizacyjnego podporządkowania przedsiębiorstw. Wówczas zakłady nawiązały współpracę z Centralnym Ośrodkiem Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa w Warszawie, Instytutem Farb i Lakierów w Gliwicach, Instytutem Tworzyw Sztucznych w Gliwicach i Politechniką Warszawską.
W 1963 ostatecznie zakończono rozbudowę zakładu. Na początku lat 60. przedsiębiorstwo rozpoczęło naprawy EZT serii EW55 i EN57.
W latach 1973–1990 zakłady nosiły imię kubańskiego rewolucjonisty Camila Cienfuegosa.
1 stycznia 1982 zlikwidowano Zjednoczenie ZNTK i wszystkie zakłady naprawcze włączono w struktury PKP.
W 1988 zbudowano kolejne hale napraw EZT.