Teresa Wilska ps. Czarna Bożena, Bożenka (ur. 18 lutego 1926 w RogowieDane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 5. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy „Bellona”, Warszawa 2002. ) – polska nauczycielka, podharcmistrzyni, łączniczka w powstaniu warszawskim, autorka wspomnień o tematyce powstańczej.
Życiorys Urodziła się w Rogowie, w powiecie brzezińskim. Pochodziła z rodziny właścicieli ziemskich, była córką Zbigniewa Aleksandra Wilskiego i Ireny Jagmin (1897–1977). Podczas okupacji hitlerowskiej działała w konspiracji. Służyła w 5. Warszawskiej Żeńskiej Drużynie Harcerskiej (hufiec Stare Miasto). Podczas powstania warszawskiego początkowo była pozaliniową łączniczką „K-1” w Śródmieściu. Pod koniec sierpnia działała na Starym Mieście, przechodząc wielokrotnie kanałami ze Śródmieścia. 1 września 1944 wyprowadziła kanałami z upadającej Starówki grupę około 50 żołnierzy ze Zgrupowania „Wigry” wraz z ich dowódcą (dotarli wszyscy). Od 2 września na Czerniakowie. Służyła również jako łączniczka por. Wacława Micuty – dowódcy plutonu pancernego w batalionie „Zośka”.