Po rozbiciu odcinka na skutek aresztowań, od lipca 1944 do 18 stycznia 1945 r. był drużynowym 3 drużyny „Wrzos” 14 komp. 5 baonu Zgrupowania „Żelbet”. 11 listopada 1944 otrzymał stopień plutonowego. W grudniu 1944 r. zorganizował pięcioosobową grupę swoich podkomendnych zakonspirowaną w ramach akcji „NIE”, którą na polecenie dowództwa wprowadził z końcem stycznia 1945 r. do organizującego się Związku Walki Młodych (ZWM).

Okres powojenny Od lutego do maja 1945 r. kierował grupą operacyjną Zarządu Wojewódzkiego ZWM, organizując m.in. pierwszy młodzieżowy zespół artystyczny – Teatr Ziemi Krakowskiej ZWM. Równocześnie był instruktorem Wydziału Organizacyjnego Komendy Chorągwi Harcerzy w Krakowie.

Następnie 28 maja 1945 r. w grupie operacyjnej Bolesława Drobnera udał się do Wrocławia, gdzie skupił wokół siebie grupę nastolatków, którą zorganizował jako grupę operacyjną ZWM. 27 lipca 1945 r. został mianowany przewodniczącym Zarządu Miejskiego ZWM we Wrocławiu, którym był do stycznia 1946 r. Równocześnie podjął na terenie Wrocławia działalność harcerską. Wspólnie z phm Edwardem Emilskim zorganizował od dnia 29 lipca 1945 r.