Paweł Nikołajewicz Jengałyczew (ros. Павел Николаевич Енгалычев, ur. 25 marca 1864, zm. 12 sierpnia 1944 w Lozannie) – rosyjski generał, ostatni generał-gubernator warszawski i głównodowodzący wojsk Warszawskiego Okręgu Wojskowego od 23 grudnia 1914 do lipca 1915 (formalnie do 1917), książę.
Życiorys Paweł Jengałyczew urodził się 25 marca 1864 roku, w rodzinie książęcej pochodzenia tatarskiego. Był synem Nikołaja Iwanowicza Jengałyczewa, który przed reformą uwłaszczeniową cesarza Aleksandra II dysponował majątkiem liczącym 45 675 dziesięcin ziemi, położonych na terenie guberni tambowskiej i niżnonowogrodzkiej. Pełnił różne funkcje w lokalnej administracji, był m.in. w latach 1875–1878 marszałkiem szlachty. Jego matka, hrabina Nadieżda Pawłowna Ignatjewa, była siostrą ministra i generała Nikołaja Ignatjewa.
Paweł Jengałyczew służbę wojskową rozpoczął w 1881 roku. Wstąpił do Korpusu Paziów, który ukończył z wyróżnieniem w sierpniu 1883 roku, otrzymując pierwszą kategorię. W stopniu korneta otrzymał przydział do Pułku Kawalergardów Gwardii Jej Wysokości Marii Fiodorowny. W 1887 roku awansowany do stopnia porucznika. W 1889 roku został absolwentem Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego (ukończył ją z pierwszą kategorią).