31 maja 1855 roku pożar zniszczył niemal całe centrum miejscowości, w tym kościół parafialny oraz ponad sto budynków. Jednym z nielicznych obiektów, które przetrwały katastrofę, była średniowieczna kaplica św. Anny. Odbudowa doprowadziła do przekształcenia układu centrum i wzniesienia nowego, neogotyckiego kościoła parafialnego.
W latach 1939–1945 miejscowość nosiła nazwę Markt Pongau. Od 1941 roku funkcjonował w niej niemiecki obóz jeniecki Stalag XVIII C, w którym przetrzymywano m.in. jeńców francuskich, serbskich, belgijskich, brytyjskich, polskich i radzieckich. W wyniku głodu, chorób, zimna i złych warunków zmarło 3709 radzieckich jeńców wojennych. Ofiary upamiętnia cmentarz położony na północ od centrum miasta.
Po II wojnie światowej miejscowość rozwinęła się jako siedziba władz powiatowych, ośrodek usługowy i węzeł komunikacyjny Pongau. 24 czerwca 2000 roku została podniesiona do rangi miasta.
Zabytki i atrakcje Najbardziej charakterystycznym obiektem sakralnym miasta jest kościół św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty, określany jako Pongauer Dom. Obecną neogotycką świątynię wzniesiono po pożarze z 1855 roku. Jej dwie wieże dominują w panoramie miasta, a we wnętrzu zachowały się starsze dzieła snycerskie.