Germaine była ładna, choć nie piękna. Mimo że była siostrzenicą króla Francji, małżeństwo z nią nie przyczyniło się do trwałego zacieśnienia stosunków między zwaśnionymi sąsiadami. W 1506 roku, po śmierci zięcia, Ferdynand został regentem Kastylii w imieniu swojej niezrównoważonej umysłowo córki. Unia między Kastylią i Aragonią zostałaby rozerwana, gdyby Ferdynand doczekał się z Germaine męskich potomków, którzy odziedziczyliby kraje Korony Aragońskiej, ale nie Kastylii, gdzie pierwszeństwo dziedziczenia mieli synowie Joanny Szalonej. Germaine miała z Ferdynandem jednego syna, który żył tylko kilka godzin: Juan, książę Aragonii (ur. i zm. 3 maja 1509).
Dalsze życie W 1516 Ferdynand zmarł, a Germaine została wdową. Następcą Ferdynanda został jego wnuk Karol z Gandawy, najstarszy syn Filipa i Joanny, późniejszy cesarz. W 1519, w Barcelonie Karol I zaaranżował małżeństwo Germaine z Janem Brandenburskim, kuzynem Joachima I Nestora, elektora Brandenburgii. W 1523 Karol mianował parę wicekrólami Walencji.
Po śmierci Jana w 1526, Germaine