Rozpoznanie Diagnostyka jedynie radiologiczna. Daje to obraz zakresu ekspansji śluzowiaka, jej położenie, stosunki anatomiczne z innymi strukturami, co jest kluczowe dla zaplanowania leczenia operacyjnego na oddziale otolaryngologicznym. Podstawowym badaniem jest TK zatok przynosowych w kilku projekcjach. Wartość diagnostyczna zwykłego zdjęcia rentgenowskiego zatok przynosowych jest oceniana jako raczej znikoma. Badanie MRI pokazujące bardzo dobrze tkanki miękkie uzupełnia jedynie badanie TK, gdyż nie widać na nim kości, co jest ważne dla określenia np. zniszczenia kości przez śluzowiaka.
Diagnostyka różnicowa Przebieg śluzowiaka z ekspansją poprzez kości czaszki czasami do oczodołu lub jamy czaszki w pierwszej kolejności musi uwzględniać wykluczenie procesu nowotworowego twarzoczaszki. Ponadto należy pamiętać o nieinfekcyjnych schorzeniach takich jak: torbiel retencyjna, przepuklina oponowa lub oponowo-mózgowa, torbiel zębopochodna zatoki (dotyczy to zatoki szczękowej) oraz tętniaki.