Mimo że Martwy Chrystus zaliczany jest do najważniejszych dzieł artysty, nie zachowały się informacje o genezie jego powstania. Nie są znane też dokładne jego losy; wiadomo tylko, że kiedyś z Mantui trafiło do Ferrary, by na początku XVII w. znaleźć się w posiadaniu rodziny Aldobrandinich w Rzymie. Do pinakoteki trafiło w roku 1824.
thumb|Giovanni Bellini, Pietà
Giovanni Bellini – Pietà (ok. 1460) tempera na desce; wymiary: 86 × 102 cm Obraz przedstawia martwego Chrystusa podtrzymywanego przez Maryję i św. Jana. U dołu widoczna jest łacińska inskrypcja z nazwiskiem artysty.
Giovanni Bellini – Madonna greca (ok. 1460–1465) tempera na desce; wymiary: 82 × 62 cm Jeden z obrazów Belliniego przedstawiających Madonnę z Dzieciątkiem, którym w dużym stopniu artysta zawdzięczał swoją sławę wśród współczesnych. Znany jako Madonna greca ze względu na nawiązania do motywów bizantyjskich ikon. Dzieło przypuszczalnie powstało na zamówienie prywatne, później znalazło się w Pałacu Dożów w Wenecji.
thumb|180px|Francesco del Cossa – Święty Jan Chrzciciel
Francesco del Cossa – Święty Jan Chrzciciel (ok. 1472–1473)