thumb|250px|Jaskrawe kolory ważki, szablaka żółtego, ostrzegają drapieżniki przed jej okropnym smakiem. Ubarwienie ostrzegawcze lub aposematyczne – typ ubarwienia ochronnego, jaskrawego lub kontrastowego, które służy łatwiejszemu rozpoznaniu (w odróżnieniu od kamuflażu) i pełni rolę ostrzegawczą zmniejszając częstość przypadkowych ataków. Stosowane jest przez organizmy mające skuteczne środki obrony przed drapieżnikami (w przypadku zwierząt) lub roślinożercami (u roślin), np. toksyny, kolce lub niejadalność.
Mechanizm obronny thumb|left|Skunks jest przykładem ssaka z ubarwieniem ochronnym. Ubarwienie ochronne to drugorzędny mechanizm obronny, który ostrzega drapieżniki o istnieniu innego, pierwszorzędnego mechanizmu, dla nich: przykrego: jak gorzki smak niektórych owadów np. biedronek i niedźwiedziówkowatych (ćmy) czy cuchnąca wydzielina skunksa. groźnego: jak gruczoły jadowe u drzewołazów (płazy bezogonowe), żądła u żronkowatych (spokrewnione z mrówkami), neurotoksyna u czarnej wdowy (pająki) czy też kolce u jeży.