Charakterystyczna maska hokejowa pojawiła się dopiero w kolejnych częściach cyklu.
Ze względu na brutalne sceny przemocy film został ocenzurowany przez Motion Picture Association of America (MPAA). Wersja kinowa zawierała skrócone lub usunięte fragmenty scen, aby uniknąć nadania klasyfikacji „X” i uzyskać kategorię „R”, umożliwiającą szerszą dystrybucję.
Plan zdjęciowy Zdjęcia do filmu realizowano od 3 października do listopada 1980 roku. Jako lokacje wykorzystano zaciszne, wiejskie tereny w stanie Connecticut, w tym gminę Kent oraz miejscowość . Większość scen powstała na terenie obozu kempingowego KenWood Camp.
Wydanie filmu Podobnie jak Piątek, trzynastego, kontynuacja okazała się sukcesem komercyjnym, choć spotkała się z negatywnym przyjęciem krytyków. Roger Ebert, recenzent dziennika „Chicago Sun-Times”, przyznał filmowi ocenę 0,5 w skali czteropunktowej, pisząc: „Ten film jest krzyżówką szalonego slashera i martwego horroru dla nastolatków. W ciągu roku powstają blisko dwa tuziny filmów, w których niezrównoważony morderca wpada w szał – wszystkie są prawie tak złe, jak ten”.