thumb|240px|Raczkowa Czuba od strony Jarząbczego Wierchu Raczkowa Czuba lub Jakubina (słow. Jakubina) – szczyt o wysokości 2194 m n.p.m. w masywie Otargańców w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w tym masywie pomiędzy Jarząbczym Wierchem (2137 m), od którego oddziela ją nienazwana przełęcz (2092 m), a Wyżnią Magurą (2094 m), od której oddzielona jest Jakubińską Przełęczą (2070 m) oraz bezimiennym siodłem o wysokości 2057 m. Jest to najwyższy szczyt Otargańców i drugi co do wysokości szczyt Tatr Zachodnich. Jego zachodnie zbocza opadają do Doliny Jamnickiej, zbocza wschodnie do Doliny Raczkowej z Raczkowymi Stawami (a dokładniej Doliny Zadniej Raczkowej). Wierzchołek wznosi się ok. 500–700 m ponad tymi dolinami. Z kamienisto-trawiastych, nieporośniętych kosodrzewiną zboczy w zimie zsuwają się potężne lawiny, jedne z największych w Tatrach. W rejonie często przebywają kozice.
Raczkowa Czuba zbudowana jest ze skał metamorficznych (granodiorytów rohackich). Z jej górującego nad otoczeniem wierzchołka bardzo rozległa panorama widoków, jedna z najładniejszych w Tatrach. Znajduje się tam niewielkie wgłębienie otoczone kamieniami, dające pewną (niewielką) ochronę przed wiatrem. Na szczyt od dawna wchodzili pasterze, kłusownicy, turyści, kartografowie.