Sprawcy jej zabójstwa pozostają nieznani. W dniach przed śmiercią zajmowała się rozpracowywaniem radiostacji w Otwocku wspierającej akcje przejmowania sowieckich spadochroniarzy zrzucanych na teren Polski. Z tych też powodów podejrzenia padały na NKWD lub PPR. Prof. Jan Żaryn natrafił (przy poszukiwaniu materiałów dotyczących inwigilacji przez komunistyczną bezpiekę jej córki - Ligii Iłłakowicz-Grajnert) na notatkę w materiałach Instytutu Pamięci Narodowej, w której zapisano: „Zastrzelona z wyroku GL jesienią 1943 jako konfidentka Gestapo”Zechenter Anna, Mężna na szlaku narodowców, Nasz Dziennik [w: Nasz Magazyn, Nr 158 (5375), 3-4 października 2015, s. M11]; Por.: Irena Iłłakowicz - polska agentka w czasie II wojny światowej, jedynka.polskieradio.pl, [dostęp 2023-01-30]..
Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie pod nazwiskiem Barbara Zawisza (kwatera 148-5-4). Gestapo często wysyłało swoich funkcjonariuszy na uroczystości rodzinne, dlatego też jej mąż dla bezpieczeństwa uczestniczył w pogrzebie w przebraniu grabarza, jej matka zaś – osoby z obsługi cmentarnej. W roku 1948 na nagrobku matka Ireny Iłłakowiczowej umieściła tabliczkę z prawdziwym nazwiskiem zmarłej.